اى برانگيختهء خدا ! اگر فرمانروايانى بر سر ما برخاستند كه از ما بخواهند آنچه در برابر ايشان به گردن ما است انجام دهيم و آنچه در برابر ما به گردن ايشان است به جا نيارند ، در آن هنگام مىفرمائى چه كنيم ؟ برانگيختهء خدا - درود و آفرين خدا بر وى - روى از او بگردانيد ، و چون دوباره بپرسيد ، پاسخ داد : سخن شنو و فرمانبردار باشيد كه آنچه شما را دستور به انجام آن داده‌اند برگردن شما است و آنچه ايشان را دستور به انجام آن داده‌اند بر گردن ايشان . « صحيح مسلم » ج 2 ص 119 « سنن بيهقى » ج 8 ص 158 4 - از مقدام : به راستى برانگيختهء خدا - درود و آفرين خدا بر وى - گفت : فرمانروايان خود را هر چه باشند فرمان ببريد پس اگر فرمان آنان به شما با سخن من به شما هماهنگ بود هم ايشان از آن راه به پاداش مىرسند و هم شما با فرمانبردارى پاداش مىيابيد و اگر شما را دستور به كارى دادند كه شما را به آن دستور نداده بودم گناهش به گردن خودشان است و دامن شما نمىآلايد زيرا هنگامى كه خداى را ديدار كنيد گوئيد پروردگار ما ! ستمى نيست ؟ پس مىگويد ستمى نيست پس مىگوئيد پروردگار ما ! برانگيختگانى به سوى ما گسيل داشتى و ما به دستور تو از ايشان فرمان برديم و جانشينانى براى ايشان در ميان ما برگزيدى ( 1 ) و ما هم به دستور تو از آنان فرمان برديم و فرمانروايانى را فرمانرواى ما گردانيدى و ما فرمانبردار ايشان بوديم پيامبر گفت : خدا مىگويد : راست گفتيد گناه آن بر ايشان است و دامن شما پاك . « سنن بيهقى » ج 8 ص 159 5 - از سويد پسر عفله آورده‌اند كه گفت : عمر پسر خطاب - خدا از وى خشنود باد - به من گفت : اى ابو اميه ! شايد تو پس از من بمانى پس امام را فرمان

--> ( 1 ) ن : اين دروغى است كه بر خدا بسته‌اند ، خداوند هرگز آن خليفه‌ها و فرمانروايان را به فرمانروائى و به جانشينى پيامبر در ميان توده بر نگزيده بود ، و آنان تنها برگزيدهء گروه خودشان بودند و اگر راه شايسته رفتند يا بيدادگرى نمودند سپاسگزارى يا سرزنشش بر همان گروه‌ها است .